Andrzej Walter, Zero jeden zero. Wstęp: Andrzej Dębkowski. Redaktor prowadzący: Szymon Gumienik. Redaktor techniczny: Paweł Kucypera. Korekta: Zespół. Projekt okładki: Andrzej Walter. Wydawnictwo Adam Marszałek sp. z o.o., Toruń 2026, s. 60.

Andrzej Walter – poeta, fotografik i wnikliwy obserwator życia literackiego. Jako publicysta i autor tekstów krytycznych stale współtworzy krajobraz współ­czesnej polskiej liryki na łamach Pisarzy.pl, „Gazety Kulturalnej” oraz kwartal­nika „Migotania”.

Związany z najwyższymi strukturami Związku Literatów Polskich – jako członek Prezydium Zarządu Głównego, wiceprezes Krakowskiego Oddziału oraz prze­wodniczący Komisji Kwalifikacyjnej. Autor ośmiu cenionych tomów poezji (m.in. Ciężar właściwy, Korozja) oraz wyborów wierszy, w których konsekwent­nie tropi sensy ukryte pod powierzchnią codzienności.

Laureat Nagrody im. Jarosława Iwaszkiewicza za całokształt twórczości (2022), odznaczony medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2025). W dziewiątym tomie poezji zatytułowanym Zero jeden zero łączy swój warsztat z nową, prze­wrotną formą, wciągając czytelnika w grę luster i literackich masek.

Zero jeden zero

Świat, który znaliśmy, właśnie przechodzi do zamrażarki.

W erze algorytmów, botoksu i „ekspertów od wszystkiego” prawda staje się kuriozalnym błędem systemu, a Bóg-orbitą wygasłych słów.

Zero jeden zero

to bezkompromisowy zapis zmagań z rzeczywistością, w której miłość przypo­mina rachunek zysków i strat, a autentyczność przetrwała już tylko w „chromo­somie koślawej interpunkcji”.

To poezja brudnych świtów i wielkich pytań, pisana na przekór stadu pędzące­mu autostradą od piątku do piątku.

Autor zdejmuje maskę, przyznaje się do błędów i wyrusza w podróż od „Przed­ostatniej spowiedzi” aż po „platynową aleję” ukojenia. Bo gdy wszystko staje się podróbką, jedynym ratunkiem pozostaje wiersz – ten szczery, nawet jeśli liczy się go tylko kroplą atramentu na ziemi spowitej ciemnością.