Józef Zdunek 

Poeta, nauczyciel, pedagog, kolekcjoner i popularyzator ekslibrisów, kolekcjoner. Urodził się 1937 roku w Orpiszewie (pow. krotoszyński). Jest absolwentem Studium Nauczycielskiego Poznaniu (kierunek śpiew z muzyką), Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku oraz Uniwersytetu UMK w Toruniu, gdzie doktoryzował się na Wydziale Humanistycznym. Od 1955 roku związany ze szkolnictwem podstawowym. W latach 1968-1991 był dyrektorem Poradni Wychowawczo-Zawodowej w Krotoszynie, a w latach 1981-1991 równocześnie pracował jako starszy wykładowca akademicki w Instytucie Kształcenia Nauczycieli w Kaliszu. Członek PTTK, prezes Koła Nauczycielskiego PTTK w Krotoszynie i prezes Towarzystwa Miłośników i Badaczy Ziemi Krotoszyńskiej.

Józef Zdunek 

wolność bez granic

palenie książek

tłuczenie pałką judasza

to nie jest wolność

to nienormalność

jest początkiem zniewolenia

społecznego unicestwiania

początkiem umierania

człowieczeństwa

perspektywa

społeczna apokalipsa

kim jesteś

wejdź duszą na szczyt góry

ciało zostaw w dolinie

i popatrz

tam na dole ktoś stoi

jak słup soli

w bezruchu

to twoje ciało

bezradne

okaleczone

stęsknione za duszą

Gitta Rutledge

Poetka z obywatelstwem polskim i amerykańskim. Urodzona na pograniczu Europy i Azji w Czelabińsku na Uralu. W Polsce ukończyła elektroradiologię w poznańskim Studium Medycyny. W 1972 roku emigrowała do Stanów Zjednoczonych. Włada językiem angielskim i rosyjskim. Pisać zaczęła na Manhattanie w Nowym Jorku. Pierwszym jej zbiorem poezji był „Labirynt” wydany w 2008 roku. W 2010 roku opublikowała tom poezji „Fascynacje”, a następnie książki „Zwierzenia” (2011), „Namiętności” (2011), „Pomiędzy kroplami” (2012), „Wśród przyjaciół” (2013), „Podróże przez życie” (2015) i inne. Ponadto jest autorką wielu książek wspomnieniowych i biograficznych. Mieszka w Poznaniu. 

Gitta Rutledge

No storm can last forever

pełnia księżyca, mnóstwo gwiazd

ożywia nieba granat 

korona wirus spłoszył nas 

dzień zatrzymuje w domu 

ogród, jedynym oknem na świat 

przydałby się każdemu

cisza...

na wietrznej pustyni

tylko poświata lamp 

rozświetla duet kamiennych dam

uwielbiam je

niczym Pigmalion swoją Galateę

dociera optymistyczna myśl

No storm can last forever...

oczekujemy tego co było

cenimy przeszłość 

która tak nagle się skończyła 

a gdy powróci „normalność” 

docenimy minione

w pandemii łatwo rozróżnić 

serca obdarzone empatią, 

od serca... kamiennego... 

Poznań, kwiecień 2020