Renata Iwaniec, Przekrój dwóch planet. Redaktor serii i tomu: Łucja Dudzińska. Pro-ekt okładki: Joanna Kulhawik. Grafika na okładce: Jolanta Ciecharowska. Korekta: Agnieszka Repczyńska. Zdjęcie autorki z archiwum domowego. Wydawca: FONT, Poznań 2022, s. 80.

Oto mamy obszerną książkę, która między innymi ukazuje nam sztukę pisania wierszy o erotyzmie w zaskakujący, wprost śmiały, intrygujący sposób. Miłość – Eros, jako bóg miłości, jest jednym z ponadczasowych motywów w literaturze, chociaż stanowi temat niedoceniany przez wydawnictwa z obawy przed banałem, powtarzalnością doznań ukazujących euforię albo cierpienie.

Renata Iwaniec nie idzie na łatwiznę – w swoim drugim tomie wierszy Przekrój dwóch planet umiejętnie kreuje życie podmiotki lirycznej już od dzieciństwa, bazując na polu domysłów oraz szerokim spektrum reakcji i zachowań. Porusza trudne tematy, a istotą poetycznej wypowiedzi są realne sytuacje, ambiwalentne odczucia „nienawidzę i kocham”, bezkompromisowe poczynania. Autorka, w charakterystyczny dla swojej dykcji poetyckiej sposób, używa skrótów myślowych, bawi się niedopowiedzeniami, łamie zasady, żongluje słowami z potencjałem wizyjnych, interpretacyjnych skojarzeń, nie stroni od słowotwórstwa, cytatów czy swoistych rekwizytów. Przekrój dwóch planet Renaty Iwaniec to poezja dnia codziennego i mogłaby stać się obowiązkową lekturą dla osób piszących wiersze o dojrzewaniu do kochania, o pragnieniach, rozterkach; a przede wszystkim dla czytelników, którzy emocje, miłość i spełnienie stawiają w centrum swoich przeżyć.

Łucja Dudzińska

Renata Iwaniec (1973) poetka, ekonomistka, nauczycielka, autorka książki poetyckiej cza­sem wieszam się z praniem, FDF, Warszawa 2018. Wiersze publikowała w „Śląskiej Strefie Gender”, „Gazecie Kulturalnej”, „Babińcu Literackim”, „Helikopterze”, „Wytrychu”, „Bezkresie”, internetowym wydaniu „Odry” oraz w antologiach: Miłość w czasach fejs-kultury (Novatoria), 111 Antologii Babińca Literackiego (FDF), Przewodnik po zamino­wanym terenie 2 (OPT). Wiersze autorki były czytane w Radiu Poznań i Radiu Koszalin. Jest laureatką głównego ogólnopolskiego konkursu XVIII i XIX Głogowskich Konfrontacji Literackich.

Prowadzi autorskie strony:

http://natare.eu/

https://www.facebook.com/renataiwaniecnatare/

Grażyna Potoczek, Wciąż jeszcze pytam. Redakcja, projekt typograficzny, projekt okładki, grafika: Danuta Sułkowska. Fotografie na 1 i 4 stronie: Andrzej M. Makuch. Korekta: Danuta Perier-Berska. Wydawca: Krakowski Związek Literatów Polskich, Kraków 2022, s. 74.

GRAŻYNA POTOCZEK

Od 1974 roku mieszka i pracuje w Krakowie. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego. Kieruje Klubem Dziennikarzy „Pod Gruszką” w strukturach Biblioteki Kraków. Organizatorka wydarzeń kulturalnych, wieczorów literackich, koncertów, mi­niatur teatralnych.

Jej teksty, recenzje, krótkie reportaże podróżnicze ukazywały się w Informatorze Kulturalnym Lamelli wydawanym przez Śródmiejski Ośrodek Kultury, gdzie pracowała do 2016 roku.

Jest autorką książki o Klubie Kazimierz wydanej z okazji jubi­leuszu 30-lecia działalności klubu.

Na łamach prasy debiutowała w 2008 roku. Wiersze zebrane w to­mik „Wciąż jeszcze pytam” ukazywały się okazjonalnie w prasie krakowskiej i ogólnopolskiej.

Niebawem opublikowane zostaną, wyjęte z szuflady, bajki na­pisane ponad trzydzieści lat temu – rymowane wiersze dla dzie­ci ze współczesnymi ilustracjami autorstwa Anny Mrowieć.

W 2014 roku została uhonorowana przez Prezydenta Miasta Krakowa odznaką Honoris Gratia.

Irena Kaczmarczyk, Pro Memoria. Redakcja i korekta: Irena Kaczmarczyk. Opracowanie graficzne, obrazy i projekt okładki: Ewa Mitrus. Wydawca: Krakowski Związek Literatów Polskich, Kraków 2022, s. 86.

Liryki czyste Ireny Kaczmarczyk wzruszają, poruszają wyobraźnię i pamięć każdego, dotykają najczulszych strun i malują piękne obrazy ze snów Chagalla.

Działają na podświadomość i wynikają z podświadomości, ale świadczą również o wyrafinowaniu i opanowaniu warsz­tatu poetyckiego, słuchu na słowo i precyzji serdecznej metafory.

Przepiękne słowo i przepiękne reprodukcje obrazów Ewy Mitrus czynią z tej książki poetycko-wspomnieniowej, poświęconej rodzicom i dzieciństwu, prawdziwe cacko poetyckie.

Józef Baran

Te przejmująco smutne wiersze zachwycają! Tym, którzy twierdzą, że obecnie smutek jest passe, powiem: w tych lirykach PIERWSZA jest miłość (...)

Poetka-córka mówi cieniom Ukochanych: „płynę do Ciebie rowkiem łzy”. Mówi do Mamy troskliwej i mądrej, która „zszywa przepaść między światem kobiety i mężczyzny”. Do Ojca, któremu „salutowała wierna kolejarska czapka”, kiedy odszedł na zawsze. Do Pejzażu – uczestnika dzieciństwa – z „grobem jabłonki”, zapalającym wspomnienia i zawsze gotowym rozpocząć „taniec chlebobrania”.

To liryka, o której prozaik B. Hrabal, czując jej dziecięcą czystość, powiedziałby: „Taka piękna żałoba”. Arcydzieło!

Dorota Skoczylas

Ewa Walentyna Maciejewska, Archipelag morskich wierszy. Okładka, projekt, zdjęcia: Ewa Maciejewska. Wszystkie zdjęcia pochodzą z prywatnych zbiorów autorki. Nakład autorski, Kępno 2022, s. 60.

Marek Wawrzkiewicz, Pierwsze i ostatnie. Redaktor prowadzący: Szymon Gumienik. Projekt okładki: Krzysztof Galus. Korekta: Zespół. Wydawnictwo Marszałek Development & Press, Toruń 2022, s. 48.

Kilkanaście, kilkadziesiąt lat trwa nasza dorosłość. A potem starość – jeśli do niej dorośniemy. Ale przecież przestajemy naprawdę być dziećmi, kiedy umiera matka. Niezależnie od wieku stajemy się sierotami. Tak uważam.

Wisława Szymborska napisała:

Syn prawdziwej kobiety

Przybysz z głębi ciała

Wędrowiec do omegi

Wędrowiec już samotny. To o wszystkich osieroconych.

__________________

Marek Wawrzkiewicz (ur. w 1937 roku w Warszawie) – polski poeta, dziennikarz, tłumacz. Absolwent Wydziału Historii Uniwersytetu Łódzkiego, tłumacz władający kilkoma językami, wydał m.in. antologię poezji rosyjskiej Pamięć. Poeci St. Petersburga. Ponad trzydzieści lat pracował jako dziennikarz radiowy i prasowy. Był redaktorem naczelnym pism literackich „Nowy Wyraz”, „Poezja”, oraz tygodnika „Kobieta i Życie”. Redaktor audycji literackich Polskiego Radia Łódź.

Debiutował w 1960 roku zbiorem wierszy Malowanie na piasku. W swoim dorobku twórczym ma ponad 30 książek. Są wśród nich tomy wierszy, powieść, szkice teatralne, antologie i książki przekładowe. Do ważnych tomów wierszy należą m.in. Późne popołudnie, Każda rzeka nazywa się Styks, Eliada i inne wiersze, Smutna pogoda, Coraz cieńsza nić, oraz Dwanaście listów – tom apokryficznych tekstów o miłości, śmierci i przemijaniu.

Wiersze Marka Wawrzkiewicza przełożone zostały na kilka języków. Jego opowiadania, wiersze, reportaże i przekłady znaleźć można w kilkudziesięciu antologiach polskich i zagranicznych. Uhonorowany wieloma nagrodami literackimi, w tym m.in. nagrodą literacką im. Władysława Reymonta (2007).

Od 2000 roku prezes Oddziału Warszawskiego Związku Literatów Polskich, od 2003 roku prezes Zarządu Głównego ZLP.

Barbara Wrońska, Lekcje latania. Redakcja: Szczęsny Wroński. Posłowie: Marta Mazurkiewicz-Stefańska. Fotografia autorki na tylnej okładce: Aga Sabat. Projekt okładki: Grażyna Wasilewska, Dariusz Wasilewski. Wydawnictwo Pisarze.pl, Warszawa 2022, s. 86.

Wiersze Barbary Wrońskiej to nie jest „poezja kobieca”, ale to głos kobiety. Człowieka zaznajomionego ze sztuką latania, a jednocześnie wielokrotnie poobijanego przy okazji twardego lądowania. To podróż, której celem jest odnalezie­nie siebie. Zaczyna się od wędrówki pod prąd czasu. Poetka szuka sposobu na pogodzenie sprzeczności, które rozrywają jej życie. Dlatego musi iść samotnie i w skupieniu. Czasem gubi się na skrzyżowaniu pomiędzy narzuconymi i przyję­tymi dobrowolnie rolami, przekracza w obie strony nieja­sną granicę pomiędzy „chcę” a „muszę”. Zastanawia się jak zamienić wolność na miłość i nie żałować. Jak Żyć, a nie trwać. Jak nie zatracić duchowości i nie wpaść w pułapkę pustych rytuałów. I najważniejsze - jak zachować nadzieję. To lekcje uważności i pokory. Autorka jak dobry nauczyciel, nie daje prostych odpowiedzi, ale zadaje właściwe pytania. [...]

Fragment Posłowia Marty Mazurkiewicz-Stefańskiej

______________

Barbara Wrońska. Krakowianka, polonistka, poetka, recytatorka, redaktorka książek. Wiersze publikowała w ogólnopolskich pismach literackich, antologiach, na portalach literackich i na FB. Laureatka ogólnopolskich konkursów poetyckich. Dotychczas ukazały się tomiki wierszy: „Skalary” (DWN 2010), „Zwykły człowiek" (Pisarze.pl 2021). Członkini Stowarzyszenia Autorów Polskich.