Danuta Bartoszuk, Łóżko bez widoku. Redakcja i słowo wstępne: Andrzej Dębkowski. Projekt okładki: Justyna Dudek. Zdjęcie autorki na IV stronie okładki: Ziemowit Kłujszo. Wydawnictwo Autorskie Andrzej Dębkowski, Zelów 2026, s. 84.

Danuta Bartoszuk – poetka, filolożka, matka. Mieszka w Piasecznie, a swoje korzenie wywodzi z Mazur Garbatych, gdzie – jak sama podkreśla – przyszła na świat w roku Konia Ognistego. Bliska jest jej zarówno uważność na człowieka, jak i wrażliwość na słowo, które w jej twórczości staje się narzędziem poznania, zapisu emocji i doświadczeń.
Autorka czterech tomów poetyckich: „dotykając przemijania” (2017), „Czekając na zmartwychwstanie” (2020), „Może narodzenie” (2022) oraz „Tkanka bliznowata” (2023). Jej wiersze cechuje intymność, szczerość i odwaga w podejmowaniu tematów związanych z relacjami, cielesnością i przemijaniem.
Należy do Związku Literatów Polskich oraz Klubu Poszukiwaczy Słowa w Piasecznie.

„Łóżko bez widoku” Danuty Bartoszuk to tom poetycki, który nie pozwala pozostać obojętnym. To poezja intymna i odważna, dotykająca relacji międzyludzkich w ich najbardziej czułych i najtrudniejszych momentach. Słowo staje się tu zapisem doświadczenia – bliskości, która bywa bolesna, i miłości, która nie zawsze prowadzi do spełnienia.

Autorka z dużą świadomością języka opisuje napięcia między obecnością a nie­obecnością, pragnieniem a utratą. Wiersze Bartoszuk są oszczędne, a jednocześnie niezwykle gęste znaczeniowo, wyrastające z codzienności, która nagle odsłania swoje głębsze warstwy.

To książka o relacjach, które zostawiają ślad, o ciele i pamięci, o emocjach, których nie da się łatwo nazwać. „Łóżko bez widoku” pozostaje w czytelniku długo po lekturze, nie dając prostych odpowiedzi, ale stawiając pytania, które trudno uciszyć.

Andrzej Dębkowski