Nowości książkowe

 

  

Plakat

Czekamy na prace do 31 sierpnia 2020 roku

II Ogólnopolski Konkurs Poetycki „O złotą gałązkę jabłoni”

 

Centrum Kultury i Promocji Gminy Łososina Dolna oraz Klub Nauczyciela „Po lekcjach” zapraszają do udziału w II Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim „O złotą gałązkę jabłoni”. Konkurs skierowany jest do osób pełnoletnich, zarówno profesjonalistów jak i amatorów.

Warunkiem udziału w konkursie jest nadesłanie zestawu trzech wierszy o tematyce związanej z szeroko rozumianym regionem Beskidu Wyspowego i Pogórza Rożnowskiego, ze szczególnym zwróceniem uwagi na sadowniczy charakter regionu. Zestawy konkursowe należy przesłać na adres Centrum Kultury i Promocji Gminy Łososina Dolna: 33-314 Łososina Dolna 400 lub drogą e-mailową Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. z dopiskiem: Konkurs poetycki „O złotą gałązkę jabłoni” – do dnia 31 sierpnia 2020 r.

Szczegóły konkursu w regulaminie (dostępny na stronie Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.oraz pod nr telefonu 184448078.

 

  

Plakat

 

 

 

 

 

Jednak Festiwal będzie

XVII Festiwal Kultury Żydowskiej – Warszawa Singera

 

W tym roku Warszawa Singera dostępna dla odbiorców kultury na całym świecie. Koncerty, spektakle i spotkania autorskie, również online ze względu na restrykcje związane z koronawirusem. Festiwal sięga po nowatorską formułę, dostosowaną do nowego stylu życia. Online i offline. Bogata oferta artystyczna - dostępniejsza bardziej niż kiedykolwiek.

Koncerty i przedstawienia na żywo będą miały bardziej kameralny charakter niż w poprzednich latach. Główny plener wydarzeń festiwalowych przenosi się w tym roku z Placu Grzybowskiego do Centrum Praskiego Koneser. Koncerty i spektakle odbędą się na małych warszawskich scenach klubowych, Synagodze im. Nożyków, Scenie Letniej Teatru Żydowskiego oraz – tradycyjnie w Teatrze Kwadrat.  Organizatorzy stawiają na kameralność z powodu obowiązujących zaostrzonych norm sanitarnych, ale też na transmisje internetowe, co sprawia, że wydarzenia festiwalowe będą w niemal każdym miejscu na świecie.

Festiwal zawsze proponował szerokie spektrum wydarzeń kulturalnych. Tak będzie również w tegorocznej edycji. W programie dużo kolorytu warszawskiego, przedwojennego, przypominającego genialnych żydowskich twórców ubiegłego stulecia. Dawne piosenki w porywających współczesnych interpretacjach, między innymi Jana Młynarskiego i grupy Combo, w recitalu Moniki Chrząstowskiej, spektaklach kabaretowych aktorów Teatru Żydowskiego czy koncercie Mieczysław Fogg – co nam zostało z tamtych lat w wykonaniu Retro Orchestra.

Na tegorocznym Festiwalu zaprezentowany zostanie najnowszy projekt zespołu KROKE - Nasza muzyka filmowa i teatralna z repertuarem z niedawno wydanej płyty Rejwach. Znalazła się na niej muzyka do spektaklu Teatru Żydowskiego o tym samym tytule oraz kompozycje z filmów El anonimo caronte (reż. Toni Bestard), Inland Empire(reż. David Lynch), Wszystko płynie (reż. Edyta Turczanik) i Kabaret Śmierci (reż. Andrzej Celiński).

W tradycyjnym inauguracyjnym koncercie kantoralnym  Next Generation - po raz pierwszy w Polsce - wybitni kantorzy młodego pokolenia z Izraela:  Chaim Stern, Nachman Trojeman i Netnahel Ilvitzki. Nie zabraknie pieśni jidish. Będzie je można usłyszeć w wykonaniu Karstena Troyke, Sharon Brauner z Niemiec oraz zespołu Presburger Klezmer Band ze Słowacji. Tradycyjne pieśni żydowskie zostaną zaprezentowane podczas projektu I skrzypce zaczęły grać. Ponadczasowe szlagiery, m.in. Rodzynki z migdałami, Rebeka, Mein jidisze Mame, Tak jak malował Pan Chagall w wykonaniu znakomitego skrzypka Vadima Brodskiego.

W tej edycji, podobnie jak w poprzednich, zapowiada się bogaty i różnorodny program jazzowy. Wystąpi Francesco Bruno, włoski gitarzysta i kompozytor, znany polskiej publiczności z prestiżowych koncertów w Katowicach, Warszawie i Szczecinie. Artysta zagra z trzema młodymi polskimi składami: z Jerzy Małek Trio, Szymon Łukowski Trio oraz grupą Jachna/Kądziela/Gwadera. Kolejnym niezwykłym gościem Festiwalu będzie Liudas Mockūnas, litewski saksofonista i eklektyczny kompozytor, tworzący na pograniczu jazzu i muzyki klasycznej. Na scenie znanego melomanom jazzu Klubu Pardon ToTu stworzą niezwykły projekt muzyczny z Mikołajem Trzaską. Zaszczytem dla nas jest występ prawdziwej gwiazdy, laureata nagrody Grammy, pianisty i kompozytora Włodka Pawlika.

Nie zabraknie muzyki klasycznej. Już dziś zapowiedzieć można niezwykły koncert Królewska harfa, w którym wystąpi m.in. wybitna polska harfistka Małgorzata Zalewska- Guthman.

Gwiazdą wielkiego finału Festiwalu Warszawa Singera będzie izraelska piosenkarka Yasmin Levy. Jej koncerty to hipnotyzujące spotkania z muzyką sefardyjską, w której żydowska melodyka łączy się z hiszpańskim ogniem. Yasmin Levy jest gwiazdą światowego formatu. 

Warszawa Singera to także teatr. Przede wszystkim warszawski Teatr Żydowski, który prezentuje na Festiwalu swe najlepsze spektakle. W tym roku zobaczyć będzie można m. in. Szoszę Singera w reż.Karoliny Kirsz, Szabasową dziewczynę Marcina Sławińskiego, PeKiN Agaty Biziuk czy Balkon Goldy Marty Miłoszewskiej.

W tej szczególnej edycji Festiwalu będzie można także uczestniczyć w tradycyjnych cyklach spotkań z literatami i artystami, w promocjach nowości wydawniczych, pokazach filmów, spacerach edukacyjnych po Warszawie, w debatach i warsztatach. W wersji na żywo i online.

Szczegóły wkrótce na stronie www.shalom.org.pl oraz facebook.com/FestiwalWarszawaSingera

XVII Festiwal Kultury Żydowskiej Warszawa Singera 22-30 sierpnia 2020 r.

 

  

Plakat

Pokaz filmu dokumentalnego

Tu się żyje

 

O projekcie:

Muzeum Kinematografii w Łodzi, poprzez organizację cyklu wydarzeń pod nazwą „Kino o(d)bjazdowe”, popularyzuje kino dokumentalne w mniejszych ośrodkach województwa łódzkiego, umożliwiając mieszkańcom kontakt z wartościowymi filmami oraz bezpośrednią rozmowę z ich twórcami.

Projekt dofinansowano ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Kultura – Interwencje 2020.

Współfinansowanie: Miasto Łódź.

Patronat medialny: Radio Łódź.

O filmie:  

Dokument o pierwszym i jedynym hospicjum na Litwie, w Wilnie, prowadzonym przez charyzmatyczną siostrę Michaelę Rak. Odsłania kulisy jego działalności, przybliża sylwetki pacjentów i pracowników. Pokazuje ideę hospicyjną w praktyce i – paradoksalnie – opowiada bardziej o życiu niż o śmierci.

O reżyserce:  

Kinga Dębska, absolwentka reżyserii w FAMU w Pradze, reżyserka takich filmów jak wielokrotnie nagradzane „Moje córki krowy”, „Zabawa zabawa”, „Plan B”, czy serialu „Barwy szczęścia”, współreżyserka dokumentu „Aktorka” o Elżbiecie Czyżewskiej. Za film „Józek i jego dzieci” została wyróżniona na 17. Festiwalu Mediów Człowiek w Zagrożeniu w 2007 roku.

Spotkanie poprzedzone zostanie merytorycznym wstępem.

W spotkaniu weźmie udział reżyserka filmu Kinga Dębska.

Przed projekcją niespodzianka z oryginalnego projektora na taśmę filmową 16 mm.

Miejsce projekcji: 

Dom Kultury w Zelowie, czwartek, 25 czerwca, godz. 18.00

Wstęp bezpłatny

 

Z uwagi na konieczność ograniczenia liczby widzów prosimy o telefoniczne dokonanie rezer-wacji pod numerem telefonu: 44 634 10 98.

Rezerwacje przyjmowane są w godzinach 9.00-18.00 – do 24 czerwca włącznie. 

Szczegółowe informacje na plakacie powyżej.

 

  

Plakat

Zmarł autor „Cienia wiatru”

Carlos Ruiz Zafon nie żyje

 

19 czerwca br. zmarł w Los Angeles pisarz Carlos Ruiz Zafon. 55-letni autor „Cienia wiatru” od dwóch lat zmagał się z chorobą nowotworową.

Informację o śmierci Carlosa Ruiza Zafona potwierdziła hiszpańska prasa oraz hiszpański wydawca jego książek. „To bardzo smutny dzień dla całego zespołu Planety, który go znał i współpracował z nim przez ostatnie dwadzieścia lat, a z którym zawiązała się przyjaźń wykraczająca poza kontakt profesjonalny” – oświadczył przedstawiciel tej oficyny wydawniczej w komunikacie cytowanym przez „El Pais”. Podkreślił, że odszedł „jeden z najlepszych współczesnych powieściopisarzy”.

Urodzony w 1964 roku Zafon z wykształcenia był dziennikarzem. Debiutował jako twórca powieści młodzieżowych, za które zdobywał pierwsze nagrody literackie. Należał do czołówki światowych powieściopisarzy ostatnich dwóch dekad. Międzynarodowy rozgłos zdobył w 2001 roku powieścią „Cień wiatru”, otwierającą tetralogię „Cmentarz zapomnianych książek”. Książka stała się światowym bestsellerem, który sprzedano w ponad 15 milionach egzemplarzy, co uczyniło z niej najlepiej sprzedawaną powieścią hiszpańską po „Don Kichocie” Miquela de Cerventesa.

Książki Zafona pojawiły się w księgarniach 45 krajów i przetłumaczone zostały na 40 języków, co stanowi najlepszy wynik wśród współczesnych hiszpańskich pisarzy. Tuż za nim są Javier Sierra oraz Juan Gomez–Jurado.

Zafon przeprowadził się do Los Angeles w 1993 roku, gdzie krótko pracował przy pisaniu scenariuszy.

Fot. https://lubimyczytac.pl/autor/24023/carlos–ruiz–zafon

 

  

Plakat

Aleksander Nawrocki

Listy do żony, w zaświaty (fragmenty)

 

                   Barbarze-Bajce

 

Kiedy Cię poznałem była jesień. Mieszkałem kątem u kolegi. Nie miałem nic prócz kilku paczek książek i skończonych trzech fakultetów. Dotąd lubiłem brunetki, a Ty stanęłaś przede mną światłowłosa. W dodatku w mini /wolałem zawsze  maxi/. Tylko ten perłowy uśmiech. I głos. Głęboki, przekonywujący. Nieduża kształtna głowa i szyja, prawie łabędzia. Robiłaś wrażenie: postawą, sposobem bycia, onieśmielałaś mężczyzn...  I ich zdziwienie, dlaczego wybrałaś akurat mnie. Ale dziś ciągle dręczy mnie myśl: czy można było Cię uratować? I boli Twoje cierpienie przy odchodzeniu.  Moja wobec niego bezradność. I irracjonalny wyrzut – dlaczego  pozwoliłem Ci odejść?  Zaufałem medycynie, świętym cudotwórcom i temu, że  uzdrowię Cię przekazywaną Ci energią. Zapewniałem Cię po wielekroć, że nie dam Cię śmierci..., a ty mi ufałaś lub próbowałaś...  Ciągle nie mogę pogodzić się z tym, czy z tym kimś, kto zabrał z tego świata tak pięknego i szlachetnego człowieka, w dodatku obdarowanego pragnieniem życia. Uwielbiającego swoje wnuczki i dumnego że ma dobre córki. Kilka lat temu poeta Krzysztof Gąsiorowski w rozmowie o poezji i kobietach powiedział mi: ty nie wiesz kogo masz. Pani Basia jest kobietą wyjątkową. Wtedy zdziwiło mnie to. Jeszcze nie dorosłem do takiego przeświadczenia. Dziś wiem, że gdyby Pani Basia pojawiła się znowu w moim życiu, miałaby przy sobie zupełnie innego mężczyznę. Może takiego, jak pragnęła, żebym nim był. Co w niej podziwiałem? Że nigdy, w żadnej sytuacji, nawet najbardziej nieprzewidzianej, nie powiedziała wulgarnego słowa. Wolała w ciszy serca  zapłakać. Albo udać, że jest poza tą sytuacją. Była prawdziwą damą. Nie tylko dlatego, że lubiły Ją kapelusze.  I nawet w wieku bliżej 50-tki wyglądała  dziewczęco.

 

Jeśli jedyną mą nadzieję

Okrutny wicher jak sen zmiecie,

Nigdy szczęśliwy już nie będę

Ni na tym, ni na tamtym świecie.

 

Tak modlił się Aleksander PETOFI do swojej Julii, kiedy się poznali i kiedy byli szczęśliwi. Powtarzałem Ci ten wiersz wielekroć, zaczynający się od słów „Miła, brązowe oczy Twoje...”. W Twoje szczęśliwe oczy i uszy. Również wtedy, kiedy 14 czerwca 1975 roku po południu w opinogórskim kościele braliśmy ślub, Ty uśmiechnięta z bukietem polnych kwiatów: chabrów, kąkoli i innych (zawsze później powtarzałem Ci, że kąkol w Twoim życiu to ja, atrakcyjny chwast w zbożu, a pozostałe kwiaty to Ty). Wtedy klęcząc przed ołtarzem z w niebo wstępującą Matką Boską byłem szczęśliwy do łez, które dzielnie przełykałem powtarzając za księdzem słowa przysięgi: „I że Cię nie opuszczę aż do śmierci”. Piękna i okrutna przysięga. Szkoda że już spełniona i że to nie ja pierwszy. Dzień wtedy był słoneczno-pochmurny, na chórze „Ave Maryja” śpiewał nam i grał na skrzypcach student Wyższej Szkoły Muzycznej, a szampana piliśmy w opinogórskim pałacyku Zygmunta Krasińskiego, następnie wprowadziłem Cię na jego wieżę z widokiem zielonych zbóż i drzew i powiedziałem: takie będzie nasze szczęście, wiecznie młode, zielone aż po horyzont naszego życia. Co się do joty wypełniło, nawet, gdy w nasze życie wdzierały się czasem burze, deszcze i zawieruchy, to zawsze byłaś tylko Ty, której mogłem ufać, wierzyć w Twoje dobre rady, i której nigdy żadna z kobiet nie zastąpiła, nawet gdy zdarzały się okazje, to trzymałaś mnie od nich z daleka. Tak mówiły i czuły moje chwilowe zauroczenia: nie możemy tego zrobić, coś nas powstrzymuje, wręcz zakazuje. A więc jednak coś ponad nami istnieje. Według rodzinnej legendy opinogórski kościół budował Twój prapradziad przybyły z Lotaryngii, sprowadzony przez Krasińskich, za co w dowód wdzięczności w roku 1985 razem z Wojciechem Żukrowskim kładłaś kamień pod przyszły pomnik Zygmunta przybrany polnymi kwiatami, a jesienią ubiegłego roku przesłałaś mu przeze mnie kwiaty, gdy z grupą poetów pojechaliśmy do Opinogóry na spotkanie autorskie. Był wtedy mglisty ranek, ale z południa rozsłonecznił się świat, znak dla mnie że wyzdrowiejesz i przyjedziemy tu jeszcze niejeden raz.

(...)

Kiedy piszę te słowa, a jest rano, obok w pokoju płacze bez powodu Twoja ukochana młodsza wnuczka, Liliana i nie można jej utulić. Przestała, gdy jej powiedziałem, że ten płacz sprawia przykrość babci Basi, która tak ją kochała. Siedzi teraz zamyślona. Skończyła niedawno 3 Modlę się tedy, Basiu do Ciebie codziennie: chodząc nad Twoje morze, będąc wśród pól i lasów, na gwarnych ulicach i w kościołach, do których zacząłem chodzić dla Ciebie, modlę się strofą Juliusza Słowackiego z poematu „W Szwajcarii”, do Ciebie, o którą modliłem się  od lat chłopięcych: zimą, przez malowane mrozem szyby i latem pod krzewem bzu, przed domem zbudowanym przez rodziców w jedną noc na pocarskim poligonie wojskowym, wśród pól „malowanych zbożem rozmaitem /A. Mickiewicz/,”potem na studiach, podczas wykładów, w akademikach,  na skalistych drogach do nieuniknionej samodzielności – w absolutnym odosobnieniu. Modlę się i dziś, codziennie, do Ciebie,  tymi słowy Wielkiego Juliusza:

 

Ledwie zniknęła jak sen jaki złoty,

Usycham z żalu, omdlewam z tęsknoty

I nie wiem czemu ma dusza z popiołów

Nie wylatuje za Nią do aniołów,

Czemu nie leci za niebieskie szranki

 

Do Tej zbawionej i  do tej kochanki...lata, jest bardzo mądra i zazwyczaj spokojna. Pewnie ja swoim pisaniem o Tobie sprowadziłem na nią ten wielki jak na dziecko płacz. Teraz siedzimy zamyśleni oboje: ja ze ściśniętym gardłem, ona już bez łez, milcząca. Może ta rozpacz po Niej nie pozwala Jej odejść tam, gdzie pragnie, w lepszy dla Niej świat i dlatego cierpi razem z nami? A dziecko to czuje.

(...)

Modlę się tedy, Basiu do Ciebie codziennie: chodząc nad Twoje morze, będąc wśród pól i lasów, na gwarnych ulicach i w kościołach, do których zacząłem chodzić dla Ciebie, modlę się strofą Juliusza Słowackiego z poematu „W Szwajcarii”, do Ciebie, o którą modliłem się  od lat chłopięcych: zimą, przez malowane mrozem szyby i latem pod krzewem bzu, przed domem zbudowanym przez rodziców w jedną noc na pocarskim poligonie wojskowym, wśród pól „malowanych zbożem rozmaitem /A. Mickiewicz/,”potem na studiach, podczas wykładów, w akademikach,  na skalistych drogach do nieuniknionej samodzielności – w absolutnym odosobnieniu. Modlę się i dziś, codziennie, do Ciebie,  tymi słowy Wielkiego Juliusza:

 

Ledwie zniknęła jak sen jaki złoty,

Usycham z żalu, omdlewam z tęsknoty

I nie wiem czemu ma dusza z popiołów

Nie wylatuje za Nią do aniołów,

Czemu nie leci za niebieskie szranki

Do Tej zbawionej i  do tej kochanki...

Aleksander Nawrocki

Na fotografii w tekście: Barbara Jurkowska-Nawrocka

 

  

Plakat

19-21 czerwca 2020

Port poetycki online

 

Program

Piątek 19 czerwca 2020
 
18.00: Jakub Pszoniak, spotkanie online z Gościem Głównym
prowadzący: Jacek Dudek
 
19.00: Prezentacja wydawnictw – film

Występują:

Fundacja Duży Format
W telegraficznym skrócie Rafał Czachorowski
 
Instytut Mikołowski
Tadeusz Sławek „Kafka. Życie w przestrzeni bez rozstrzygnięć”
 Ivan Štrpka „Ciemne miejsca”
Joanna Oparek „mocne skóry białe płótna”, Piotr Matywiecki „Wszyscy inni”
Gellu Naum „Vasco da Gama i inne cykle poetyckie”
O książkach opowiada  Maciej Melecki
 
Zaułek Wydawniczy Pomyłka
Izabela Fietkiewicz-Paszek, Lipiec na Białorusi
Barbara Janas-Dudek, Mamidło
Janusz Solarz, 47 sonneniziów. Sonety z pierwszej linii
Janusz Solarz, Dziecinada
Emily Dickinson, Wiersze wszystkie
O książkach opowiada Cezary Sikorski

K.I.T Stowarzyszenie Żywych Poetów
Tadeusz Bocheński  „gnomy staroindyjskie”
Dusan Savić „Wiedeńskie koło”
Enes Hailović „Liście na wodzie”
Aleksander Wierny „Sygontka”
Marzena Orczyk Wiczkowska „Adult canal”
Radosław Wiśniewski „Palimpsest powstanie”
O książkach opowiada Radosław Wiśniewski
 
21.00 Hyde Park  – film
 
Występują:
Anna Błasiak, Kinga Piotrowiak-Junkiert, Dorota Ryst, Katarzyna Kuroczka, Lula Sarnia,   Aneta Kamińska, Magdalena Rajkiewicz, Karolina Opara-Zych, Agnieszka Żuchowska-Arendt, Wioletta Ciesielska, Alicja Bagińska, Damian Dawid Nowak, Sława Sibiga, Małgorzata Anna Bobak Końcowa, Izabela Gardian, Michalina Gałka-Nosiadek, Agata Litwin, Tomasz Dalasiński, Ryszard Grajek, Marcin Rogalski, Danuta Bartoszuk, Andrzej Woźniak, muzyka: Dekonstruktionists, Estera Modnicka, Beata Guzy, Aglaja Janczak, Agnieszka Herman, Małgorzata Wątor, Ewa Frączek, Sławomir Płatek, Paweł Baranowski, Marzena Jaworska, Jakub Sęczyk, Miłosz Fleszar, Bernadeta Sroczyńska, Paulina Dudzik, Karolina Bugajska,     Julia Klyta, Agnieszka Krizel, Gryko Sensual Band


Sobota 20 czerwca 2020
 
15.00: Radio Egida w ramach audycji „Odsłuch Kulturalny” przedstawia
„Złapać Słowa za wiersze” – rozmowa Wojciecha Ledera z Marcinem Badurą
 
16.00: Prezentacja wydawnictw – film

Występują:

Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu  –
Tomasz Bąk, Tomasz Dalasiński, Urszula Honek, Patrycja Sikora, Marcin Sendecki Rafał Rutkowski, Anna Fiałkowska, Tomasz Pietrzak.
 
Dom Literatury w Łodzi
Monika Lubińska, Nareszcie możemy się zjadać
Anna Dwojnych, Wypadki z przypadkami
 
18.00: Marta Podgórnik – spotkanie online z Gościnią Główną
prowadzący: Tomasz Pietrzak
 
20.00: Fala Poetów

Występują:
Jerzy Beniamin Zimny, Anna Maria Wierzchucka, Jakub Sajkowski, Aneta Kolańczyk, R.I.P. Arkadiusz Kremza (czyta: Maciej Melecki), Barbara Gruszka-Zych, Bogdan Zdanowicz, Izabela Fietkiewicz-Paszek, Kacper Płusa, Joanna Stryjecka, Karol Maliszewski, Elżbieta Lipińska, Rafał Różewicz, Katarzyna Zwolska-Płusa, Maciej Melecki, Marta Fox, Janusz Solarz, Marzena Orczyk-Wiczkowska, Hanna Dikta, Bogdan Prejs, Joanna Mueller, Radosław  Wiśniewski,  Karolina Kułakowska, Rafał Gawin, Mirosława Pajewska, Karol Samsel, Bożena Boba-Dyga, Paweł Kobylewski, Łucja Dudzińska, Marcin Zegadło, Agata Cichy, Aleksander Wierny, Roma Jegor, Grzegorz Derner, Krzysztof Tomanek, Cezary Sikorski, Włodzimierz Szymczewski, Jacek Dudek, Barbara Janas-Dudek


Niedziela 21 czerwca 2020
 
15.00: Prezentacja wydawnictwa – film

Występują:
Oficyna wydawnicza Fundacji Otwartych Na Twórczość
Grupa Literyczna NA KRECHĘ
Dorota Nowak, Jolanta Ciecharowska, Dagmara Kacperowska, Joanna Pełki-Śmiełowska, Bogumiła Maleta, Justyna Koronkiewicz
Biblioteka FONT
Lucyna Brzozowska, Katarzyna Rybicka, Katarzyna Michalewska, Agnieszka Sroczyńska, Jacek  Molęda Renata Diaków.
Laboratorium Literackie
Joanna Burgiełł, Łucja Dudzińska, Ola Fudalej.
prowadzące: Łucja Dudzińska, Marta Półtorak
17.00 Wernisaż – Barbara Trzybulska – „Zrób sobie statek” – film
 
18.00: Joanna Mueller – spotkanie online z Gościnią Główną
prowadząca: Bianka Rolando
 
20:00: Magazyn wierszy

Występują:
Agnieszka Wiktorowska-Chmielewska, Bogusław Olczak, Dominika Lewicka-Klucznik, Dorota Nowak, Enormi Stationis, Jarosław Jabrzemski,  Joanna Wicherkiewicz, Maciej Froński, Magdalena Domagalska Krytkowska, Marcin Bedlicki, Martyna Pankiewicz-Piotrowska, Mateusz Melanowski, Natalia Dziuba, Tadeusz Zawadowski, Bożena Kaczorowska, Wojciech Bieluń (Targosz), Iwona Młodawska-Waterson, Janusz Radwański, Miłosz Zawadzki, Małgorzata Kulisiewicz, Grzegorz Kielar, Klaudia Chudowolska, Krzysztof Mich, Jolanta Stelmasiak, Mateusz Czajka, Agnieszka Marek, Paweł Biliński, Daria Dziedzic, Robert Kowalski, Ewa Pezy, Jakub Strumień, Anna Nawrocka, Leszek Sobeczko, Teresa Radziewicz, Mariusz S. Kusion, Michał Wolny, Mariola Konieczna, Emil Adam Wnuk, Anna Luberda-Kowal, Robert Kania, Anna Dwojnych, Paweł Dąbrowski, Jakub Pszoniak, Irena Tetlak

 Miejsce akcji: Fanpage Port Poetycki

Premiera prezentacji (prócz spotkań online) dostępna również na kanale YouTube

 

  

Plakat

Prof. Maria Szyszkowska

Mądrość płynąca z wierszy

 

Brakuje nam drogowskazów życiowych jeśli nie chcemy – słusznie poddać się narzucanym modom. Niestety, moda odnosi się także do sposobu myślenia, mimo zewsząd deklarowanej u nas wolności. Wydarzeniem na tym tle jest tomik Henryka Depty pt. „Zwrotki”. Na marginesie dodam, że zwraca on uwagę skromnością, prostotą, urodą w sferze edytorskiej.

Nie dowiemy się z niego, bo informacji o autorze nie ma, że jest profesorem Uniwersytetu Warszawskiego oraz współpracownikiem i uczniem profesor Ireny Wojnar.

Czytając ten tomik zdajemy sobie sprawę, że Henryk Depta należy do wyjątkowego kręgu uczonych, którzy odznaczają się nie tylko wysokim rozwojem intelektualnym, ale także ponadprzeciętną wrażliwością, wyobraźnią, uczuciowością oraz intuicją.

Wskazania płynące z lektury tomiku „Zwroty” są cenne, ponieważ w dużej mierze mają charakter ponadświatopoglądowy. W niektórych wierszach pojawia się Bóg, ale można te odwołania do osobowego Boga odczytać jako wyraz uwarunkowań kulturą europejską. Korzeniami tej kultury jest filozofia stworzona w Grecji oraz zasady prawne ustalone w starożytnym Rzymie, ale – że tak to określę – łodygą kultury europejskiej jest chrześcijaństwo.

Zachwyca mnie bogata polszczyzna autora i rzadko w dzisiejszej poezji spotykany rytm i rym. Syntetyczna forma wyrazu jest zgodna z charakterem naszej epoki przesyconej pośpiechem.

Optymizm autora płynie z umiejętności zadowalania się (w sferze rzeczy) tym, co się ma. Nienasycenie dotyczy sfery duchowej. Jakże to ważne wskazanie ów twórczy niedosyt. Wyrazem mądrości jest wyrażona umiejętność nie żałowania decyzji podjętych w przeszłości. Radość istnienia i wiara w możliwość nadawania codzienności indywidualnego wyrazu – bardzo do mnie przemawiają. Zwłaszcza, że Henryk Depta podkreśla sens działań człowieka zmieniających świat, udoskonalających go.

Henryk Depta poprzez swoje wiersze dołącza do grupy tych myślicieli, którzy sięgają do literatury pięknej, ponieważ traktaty naukowe nie są zdolne wyrazić bez reszty przemyśleń, a zwłaszcza świata odczuć. Wymienię jako przykład Tadeusza Kotarbińskiego czy Bolesława Leśmiana.

prof. Maria Szyszkowska

 

Szukaj

Tłumacz

Statystyki

Odsłon artykułów:
1249362

Licznik odwiedzin

36402
DziśDziś118
WczorajWczoraj350
W tygodniuW tygodniu2020
W miesiącuW miesiącu14395
ŁącznieŁącznie36402